كه بدون ايجاد كسى او هميشگى و پابرجاست بدون هيچ زحمت و مشقّت ، آفريننده است بدون رنج و مرارت ، ستوده‌اى است بدون غرض شخصى ، نيكوست كه نيكى و عزّتش به شمار نيايد ، او بى آغازى است كه همچنان بوده است ، دلها از هيبت او لرزان و عقلها در برابر عظمت و شوكت او حيران و گردنها در مقابل قدرت او افكنده است ، نه مقدار عظمت او بر قلب بشرى خطور كند و نه به كنه جلال او كسى برسد ! و وصف كنندگان از مردم به كنه عظمت او نرسند و گمان و وهم بر انديشهء اجراى امر او نپردازد ، نه دانشمندان با همهء ادراكاتشان و نه انديشمندان به چگونگى تدبير امورش برسند ! داناترين خلق او نيز او را در صفتى محدود نسازد ، او چشمان را مىبيند ولى چشمها او را نبينند و او لطيف و داناست . بارى ، براستى كه على آن درى است كه هر كه از آن در وارد شود در امان و هر كه بيرون رود كافر است ، من اين سخن را مىگويم و براى خودم و شما از خداوند طلب مغفرت مىكنم . على عليه السلام پس از شنيدن سخنان فرزندش از جا برخاست و پيشانى او را بوسيد سپس فرمود : « اينها فرزندان و دودمانى هستند كه بعضى از بعضى گرفته شده‌اند و خداوند شنوا و بيناست « 1 » » . « 2 » 22 - اربلى مىگويد : ابوالحسن على بن احمد واحدى در تفسير « الوسيط » نقل كرده است كه شخصى مىگويد : وارد مسجد مدينه شدم ديدم كسى از رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم حديث نقل مىكند و مردم اطراف

--> ( 1 ) - بخشى از آيهء 34 سورهء آل عمران . ( 2 ) - تفسير فرات : ص 20 .